Biri Olsaydı
Sunu:
Gidiyorsun, adı yalnızlık,
Geliyorsun, yapayalnızlık…
I
Aşınmış sokaklara atılmış aksak bir adımsın sen,
Aşkı çoktan yitirmişsin kaygısız sevişlerinde.
Öykündüğün hayat öyküsünü yitirmiş koca bir yalnızlıktır, hepsi bu…
Büyümeye direnen çocuktur sandığın içindeki kıpırtı, yalnızlık çığıdır,
Çağıdır unutmanın acıya kâr etmediği,
Mezardaşıdır yalnızlığı herkesin götürmeye getirdiği…
II
Aşk, iki kişilik hazzı tek başına yaşamaya çalışırken yalnızlaşmak sanatı,
Bu yüzden zordur aşkta kalabalıklaşmak!
Alışmaya çalışmakla aşılıyor anlamak
Ki hiçbir ağrıya, sancıya fayda etmiyor
Ne anlamak ne yaşamak!
Unutmak yalnızlıktır, yalnızlıktır anımsamak…
III
Biri olsaydı…
Çıkarıp ciğerini, yüreğini gösterebileceğin,
Adam gibi seveceğin!…
Uslan oğlum, uslan!
Yalnızlıktır, olmayacağı ummak…
20.01.2008
Heykel / Bursa
Sinan ELDEM
Yükleniyor …
Bu Yazıyı Paylaşın
Çok zaman önceydi.O kadar zaman önceydi ki zaman diye bir şey yoktu. İnsanlar güneş doğup batıncaya kadar yaşıyorlardı hayatı. Bir daha hiç olmayacakmış gibi dolu ve anlamlı. Derken zaman diye üç parçalı bir şey icat etti insan. Bir parçasına “dün” dedi, diğer parcasına “bugün”, öteki parçasına da “yarın”.
Sonra fesat karıştı zamana ve insan bugünü unuttu. Dünü düsünüp pişman oldu, yarını düşünüp telaşlandı; ama işin ilginç tarafı tüm telaş ve pişmanlıkları güneş doğup batıncaya kadar yaşadı. Farkında olmadan rezil etti bu gününü.
Oysa yarın, bugüne “dün” diyor, düne de bu gün için “yarın” diyordu. Bir türlü beceremedi. Bir eliyle yarına, diğer eliyle düne yapıştı. Bu günü eline yüzüne bulaştırdı… Mutsuz oldu insan. Ve ne gariptir ki yarının telaşını da, dünün pişmanlığını da hep bugün yaşadı…
“Suskunluğum asaletimdendir. Her lafa verecek bir cevabım var. Lakin bir lafa bakarım laf mı diye bir de söyleyene bakarım ‘Adam’ mı diye…”
Not: Bana gönderilen bir e-postadan alıntılanmıştır…
Yükleniyor …
Bu Yazıyı Paylaşın
Sevmek bazen uhuvvet (kardeşlik), bazen aşk, bazen da şefkat kimliğine girer. Sevgi çeşitleri arasında en ulvisi şüphesiz şefkattir.
Şefkati tanımı itibariyle diğer Sevgi çeşitlerinden ayıran temel özellik karşılıksız oluşu ve merhamet boyutunu kuşanmış olmasıdır.
Şefkat çok yüksek bir duygusal karakter gerektirir. Şefkat hissedişinin zirvesinde olan insan da bu hissedişi yüzünden ya dünyanın en mesut insanı olur ya da hayati ve yaşamayı kendisine zehir eder.
Sevgi merkezli hislerin vücudun bio-kimyasal yapısında yaptığı değişiklikleri ortaya çıkarmaya dönük bir yığın araştırma yapılmış; dar anlamda beşeri sevginin, güven duygusunu artıran endorfin hormonu salgısını çoğalttığı, yüksek heyecan ve sevince yol açan emphetamiin salgısını körüklediği gözlenmiştir. Los Angeles Psikiyatri Estitüsünden Mark Gaulstan’a göre, gerçek sevgi endorfin hormonuyla teessüs etmekte, hakiki şefkat belirmekte, bu işte özellikle örnek olarak anne-çocuk ilişkilerinin şefkat merkezli şekillenmesinde Oxytocin maddesinin geliştirdiği “bağlılık ve sokulma” duygusunun büyük rol oynadığı anlaşılmaktadır.(Hürriyet, 9.2.1993)
Mutluluk hissedişlerinin cismani bedende endorfin, emhetamin, Oxytocin gibi maddelerin salgılanmasıyla temsil edildikleri gerçek olmakla birlikte bu tür hissedişlerin temelde ruhi yönelimlerle yönetildiklerine ancak dışarıdan oluşturulan harici etki(hormon enjeksiyonu gibi) yoluyla da gerçekleşebileceği söylenebilir. hepsini oku…
Bu Yazıyı Paylaşın
Çağın belası stresle zaman zaman herkesin kapısını çalıyor. Kuşkusuz stresle savaşma yolları konusunda pek çok haber ve öneri okunudunuz ama bunlara yenileri eklendi:
İçimizi kemiren sinsi düşman strese karşı geliştirilen yöntemlere bir yenisini de yazar İpek Özmen ekledi. Stresle savaşma yollarının anlatıldığı “Hayatın Baskısına Karşı Sağlıksız Tepki / Stres” adlı çalışma Lamia Yayınları’ndan çıktı. Kitapta yer alan “Stresi Önlemenin Yolları” adlı bölüm günlük hayatta stresle mücadalede işinizi kolaylaştıracak birçok ipucu veriyor. hepsini oku…
Bu Yazıyı Paylaşın
(3 puan veren, ortalama: 4.33 toplam 5)