Haz 18 2008
Muhteşem - Mehmet Avcı
/Aç koynunu, sarıl bana, üşüdüm, titreğim ve korktum biraz da,
Tenim öksüz;
Tüneller kazdım, firardayım; dönmem bir daha o girdaplı çıkmaza!/
Neredesin muhteşem?
Kalemimde tüy bitti seni yazmaktan!
Duyduğum azarlar dağ boyu birikti mabedimde
Seni bulmak içindi, ikindi sonrası çay sefası ustasız…
Saksılarda akşamsefası, sefasız!
Delirtme beni muhteşem, çık gel her neredeysen
Her ne cehennemdeysen!
Düş şiirimin rahmine aniden…
Artık daha fazla bekleyemeyeceğim, muhteşem
Geleceksen buyur işte sayfa, gir içine
Kendini satır arasına koy, koy gözlerine ustanın
Yoksa ben yine altında kalacağım mısraların
Muhteşem, bu kez de gelmediysen eğer, inan seni bu sayfada yakacağım
Adam çıldırmış, muhteşem
“Ağaç” yaz diyor, (AĞAÇ) yazdım işte!
Sonra “deniz” diyor, yüzme bilmem ki ben…
Çiçeklerden bahset diyor, gelincik görmüş geçen, kendi yazmıyor bana anlatıyor
Muhteşem, bu son şiirim inan sen yine gelmezsen!..
“At” diyor bana, bana demiyor da hani “atları da yaz, diyor, satır aralarına”
Bildiğim bir Hıdır dayı vardı, o da Askeriye’nin yemek artıklarını toplardı atıyla,
Onu da yazdım vallahi, hiç boşuna kızma usta…
/Gözlerimden olmadık yerde düşen bulut; düşen gökyüzü
Şiirim öksüz;
Solgun ağaçlar vazoda; babasını kaybetmiş suyun öksüzü…/
14.06.2008-Ağrı
Mehmet Avcı
Sesimden dinlemek için yazının devamını tıklayınız.
hepsini oku…









Bağlanmayacaksın bir şeye, öyle körü körüne.